બાળપણની શેરી

૨૮૧. બાળપણની શેરી
————————–
જ્યારે જ્યારે પણ હું,
આવું છું અહીં,
આ માતૃભૂમીની સુગંધમાં
ખોવાઈ જાઉં છું,
એજ આડા અને અવળા,
વેરાયેલા વૃક્ષો,
એની કેડિયે કેડિયે,
પથરાયેલા
ઝાડી અને ઝાંખરા,
અડોઅડ કાંટાળી વાડી,
એની વચ્ચે વચ્ચે,
સહેજ હલચલથી પણ,
ઊડતી ધૂળની ડમરીઓની,
અને એમાં ધૂંધળી થતી,
આ માટેળી શેરીઓ,
મારુ બાળપણ,
મારી નાની નાની,
ભરેલી એ પગલીઓ
જાણે કે જીવંત,
આંખો સામે આવી જાય છે,
મારા જીવનનો એ ખજાનો,
આજ પણ મહામુલો,
અને અનન્ય લાગે છે,
મારી આંખો ફરીથી એ,
બાળપણને શોધે છે,
કદાચ એટલે જ તો,
જ્યારે જ્યારે પણ હું,
આવું છું અહીં,
આ માતૃભૂમીની સુગંધમાં
ખોવાઈ જાઉં છું,
————————–
~ સુલતાન સિંહ ‘જીવન’
( ૭:૦૭ રાત્રે, ૨૩/૧૧/૨૦૧૬ )
————————–
© Poem No. 281
Language – ગુજરાતી
————————–

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s