છૂટતી જીવન ઘડીઓ…

239. છૂટતી જીવન ઘડીઓ..
———————————————
સદંતર વહેતાં સમયના વહાવે,
પાછળ છૂટતી પટકાતી હવામાં,
કૃત્રિમ જગતના ઘડેલા યંત્રોમાં,
અંતરંગ યાદો પણ સતત ભુલાતી,
વિસરતિ, પાછળ છૂટતી જ જાય છે,

અને માયાજાળમાં અટવાયેલો,
ફસાયેલો અને લાચાર બનેલો,
આ માનવી સતત પળેપળ કંઇક,
છોડતો, મુકતો, જીવનમાં ખોતો,
આગળ જ આગળ વધતો જાય છે,

કંઇક રહે છે એ માર્ગ પર નિઃસહાય,
પડેલી યાદો, જૂરતી તડપતી વાતો,
અને કચકડાના તૂટેલા ટુકડા સમી,
વસમી અને અણગમતી એ યાદો,
આંખો સામે જીવંત બનતી જાય છે,

ક્યારેક નફરત અને પ્રેમ હોય છે,
તો અમુક પ્રણય, વિરહની યાતના,
ક્યાંક સ્પંદન અને ક્યાંક સંવેદન,
પ્રેમના ગીતો અને જુદાઇનાં કંપન,
ફરી જીવનની સુકાન છૂટતી જાય છે,

~ સુલતાન સિંહ ‘જીવન’
( ૭:૩૪, ૨૫ ઓક્ટોબર ૨૦૧૬ )
———————————————
© Poem No. 239
Language – Gujrati
———————————————

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s